Wil je het eiland eens vanaf een andere kant bekijken, doe dit dan vanaf het water. Met Sea Kayak Samos kun je een tour doen. En dit is echt een aanrader. Op verschillende plekken langs het eiland word deze tour georganiseerd. De eigenaar laat van te voren weten welke route er gedaan worden, want het weer, de wind en golven hebben invloed op welke route het beste is om de kayak tour te doen.

We vertrokken vanaf Moutia Beach, waar we ons vroeg in de ochtend verzamelden voor een kajaktour van een halve dag. Nog voordat we het water op gingen, kregen we rustig uitleg over de kajak en hoe je je het beste over zee beweegt. En dan… gewoon instappen en gaan.

Omdat we in mei gingen, was het heerlijk rustig. Samen met één ander stel vormden we een klein, intiem groepje. Zodra we de kust achter ons lieten, viel er een bijna magische stilte over ons heen. Het water kabbelde zacht, de zon glinsterde op zee en alles voelde sereen.

Onderweg vertelde de gids vol enthousiasme over wat we zagen: hoe diep het water hier was, welke planten onder ons groeiden en – alsof het niets was – wees hij ineens op spelende dolfijnen in de verte. We peddelden langs grotten, voeren door smalle doorgangen en bereikten plekken die je alleen vanaf het water kunt ontdekken.

Na een tijdje begonnen mijn armen wel wat te verzuren. Blijkbaar is er een bepaalde slag die je onder de knie moet krijgen, want onze gids leek nergens last van te hebben. Gelukkig maakten we regelmatig stops bij kleine strandjes om te zwemmen en even bij te komen. Ik hield zelfs een zee-egel vast – bijzonder om te voelen hoe zo’n klein zeediertje langzaam over je hand beweegt.

Als afsluiter stond er een lunch voor ons klaar op een afgelegen strandje. Simpel, vers en precies goed op zo’n plek waar de tijd even stil lijkt te staan.

Een ervaring om niet snel te vergeten – puur, ontspannen en zó typisch Samos.

We blijven nog even op het water. Vanuit Pythagorion huurden we op een dag een klein bootje bij het strand van Potokaki. Zonder haast voeren we langs de kust, eerst in de richting van Ireon, terwijl we zwaaiden naar Pappa Beach. Het oorspronkelijke plan? De oversteek maken naar het onbewoonde eilandje Samiopoula.

We hadden al de tip gekregen om dit vooral vroeg op de dag te doen, wanneer de zee nog kalm is. Onderweg genoten we van verborgen strandjes, ruige rotspartijen en dat eindeloze blauw om ons heen. Helaas stak de wind inmiddels wat op en werden de golven te hoog om veilig door te varen naar Samiopoula.

Geen straf overigens. We draaiden rustig om en volgden de kustlijn terug, langs Pythagorion, Mykali en Klima. Vanaf het water ziet Samos er ineens heel anders uit – ruiger, stiller en misschien wel op z’n mooist.

Tip: ga het water op bij windkracht 1 of 2. Bij windkracht 3 of 4 kunnen de golven verrassend hoog worden. Ik vond het toen af en toe nét iets te spannend, al hoort dat misschien ook een beetje bij het avontuur.

Voor veel reizigers is dit dé klassieker van Samos: de Potami-watervallen. En eerlijk? Dat snap ik helemaal. De ervaring begint al met een korte wandeling richting de watervallen, dwars door een groen en schaduwrijk bos. Je volgt een kabbelend beekje, steekt houten bruggetjes over en slingert over smalle paadjes. Zelfs op warme dagen voelt het hier heerlijk koel.

Heb je behoefte aan extra verkoeling, dan wordt het pas echt avontuurlijk. Het laatste stukje leg je namelijk zwemmend af, door fris – lees: ijskoud – water. Onze tip: neem waterschoenen mee, dat maakt het een stuk comfortabeler.

Wij hadden het geluk dat we onderweg een moeder en zoon ontmoetten die ook naar de waterval wilden, maar hun spullen liever niet onbeheerd achterlieten. We spraken af om op elkaars spullen te letten, en dat werkte verrassend goed. Zo’n klein moment van vertrouwen, dat je reis meteen nog mooier maakt.

Het zwemmen naar de waterval vond ik behoorlijk spannend, maar eenmaal daar wist ik meteen: dit is het helemaal waard. Het water, het groen, het geluid van de vallende stroom – magisch.

Terug op het droge kun je via een steile houten trap omhoog. Het is echt even klauteren, met scheve treden en wat wiebelige stappen, maar boven wacht een gezellig restaurantje met een prachtig uitzicht. Vanaf hier kun je dezelfde weg terug of via het pad langs de parkeerplaats naar beneden lopen (ja, je kunt hier ook met de auto komen).

En ben je nog niet klaar met de dag? Vlakbij liggen een strand en een paar fijne beachbars. Perfect om af te sluiten met een frisse duik in zee en een drankje in de zon.

We zijn hier twee keer geweest: één keer in juli/augustus en één keer in mei. En dat verschil merk je echt. In de zomer is het zwemmen naar de waterval heerlijk verfrissend, maar in mei vond ik het persoonlijk nog véél te koud. Robert en mijn vader dachten daar anders over en gingen gewoon het water in.

Ik bleef achter op een rots, genietend van de rust om me heen. Het bos was stil, de natuur op z’n mooist en overal fladderden kleurrijke vlinders voorbij. Ook dat is Samos: even niets hoeven, gewoon zijn.

Niet veel later kwam er een jong stel bij het water staan, zich klaar makend voor dezelfde zwemtocht. Al snel veranderde dat in een klein tafereel. De jonge vrouw gilde dat ze het ijskoud had, dat ze haar benen niet meer voelde, dat ze niet durfde – en eigenlijk helemaal niet meer wilde. Haar vriend probeerde haar gerust te stellen, al klonk dat vooral als: “Je stelt je aan.”

Ik moest in mezelf lachen. In dit soort taferelen had ik dus geen zin. Dus bleef ik lekker aan de kant zitten, voeten op de rots, zon op mijn gezicht, omringd door groen en stilte.

Heerlijk, ik hou van wijn. En eigenlijk nog meer van wijn proeven. Dus besloten we spontaan een bezoek te brengen aan wijnmaker Vakakis — zonder precies te weten wat ons te wachten stond.

De winery bleek te liggen in een prachtige vallei, op een vlak stuk land omringd door druivenranken en zilvergroene olijfbomen. Midden in dat landschap stond een lief, klein stenen gebouwtje. Buiten, onder de olijfbomen, zagen we een paar tafeltjes staan. En toen was er nog die ene praktische vraag: waar laten we de auto? Ach joh, gewoon in het gras.

We kozen voor een proeverij van vijf verschillende wijnen en namen plaats aan zo’n charmant tafeltje in de schaduw. In de olijfbomen hingen kleine boxjes waar zacht Griekse muziek uit klonk. Het voelde meteen ontspannen, alsof de tijd hier net iets langzamer liep.

En de wijnen? Die waren stuk voor stuk heerlijk. Mijn absolute favoriet werd al snel de semi-sweet rosé van Vakakis. Maar ook de zwaardere rode wijn — bijna portachtig — kon me erg bekoren. Zó erg zelfs, dat ik aan het einde van de proeverij gewoon nog een extra glas bestelde.

Wandelen/hiken kan ook heel goed op Samos. Er zijn meerdere routes uitgezet. Je vind ze allemaal op Samos Hikes. Eén van onze favoriete wandelroutes op Samos was zonder twijfel die van Kokkari naar Vourliotes. Geen extreem zware hike, maar precies genoeg om lekker actief bezig te zijn. In zo’n twee uur sta je in Vourliotes – nét op tijd voor de lunch, altijd een goed streven.

Zoals wel vaker begon ook deze wandeling meteen als een klein avontuur. We waren nog maar net het bos ingelopen toen er ineens een wild zwijn stond te scharrelen. Ik schoot direct in de stress. Robert zocht koortsachtig naar een stok, terwijl ik hem adviseerde om vooral achter een boom te gaan staan. Dan zien ze je namelijk niet. (Tenminste, dat hield ik mezelf voor.) Gelukkig besloot het zwijn al snel zijn eigen weg te gaan en konden wij onze tocht vervolgen.

Om van Kokkari naar Vourliotes te komen, hike je over een berg. De paden zijn goed aangegeven en makkelijk te volgen, dus dat maakt het allemaal prima te doen. Eenmaal boven is het absoluut de moeite waard om even achterom te kijken. Wat een uitzicht… zee, bergen en groen zover je kunt kijken.

In Vourliotes, een ontzettend lief en authentiek dorpje, volg je de bordjes richting het plein. Hier vind je een paar gezellige tavernes. Loop je nog iets verder, dan kom je bij een kleinere, rustigere taverne – perfect voor een ontspannen lunch.

De terugweg (je maakt in principe een rondje) vond ik persoonlijk soms wat minder spannend. Dus de volgende keer kies ik gewoon weer voor dezelfde route terug. Die was mooier, leuker en voelt gewoon beter.

Deze wandeling doen we vaker, en toch blijft hij elke keer weer leuk. Simpel, vertrouwd en met steeds opnieuw dat fijne Samos-gevoel. Vanaf het kruispunt in het centrum ga je linksaf en loop je langs het museum. Bij Hotel Athina sla je opnieuw linksaf en volg je de weg.

Ter hoogte van de school ga je weer links en vanaf daar begint het langzaam omhoog lopen. Over een asfaltweg wandel je steeds verder de hoogte in, richting het klooster. En geloof me: ook deze plek maakt indruk. Ik ga hier soms even op een bankje zitten, met uitzicht op de zee, gewoon om te genieten van de rust en het moment.

Daarna lopen we weer rustig naar beneden. De route is perfect af te sluiten met een kop koffie, of je neemt even pauze en duikt daarna de kleine straatjes in. En natuurlijk… op naar het blauwe straatje, waar je vanzelf weer zin krijgt om verder te slenteren.

Nog een paar wandelingen die ik keer op keer met plezier doe, starten gewoon bij onze B&B in Mili. Eén van mijn favorieten loopt richting Pagondas. Het is een wandeling van ongeveer anderhalf uur omhoog, over een rustige weg die je steeds hoger brengt. Stap voor stap openen de uitzichten zich – en ja, ook hier zijn ze weer adembenemend.

Maar er is meer. Je kunt ook heerlijk dwalen door Mili zelf, langs de oude olijfperserij en door een prachtig natuurgebied. Of juist de andere kant op: vanaf Mili omhoog richting Koumaradei, waar het landschap langzaam verandert en de stilte overheerst.

Dit soort wandelingen doe ik wekelijks. Net zo vanzelfsprekend als een kop koffie in de ochtend. En ook Samos-stad, Manolates… noem het maar op. Op Samos raak je eigenlijk nooit uitgewandeld. Overal liggen paden te wachten om ontdekt te worden.

Wil je langere afstanden afleggen, maar wel één zijn met de natuur, dan zijn fietstochten maken ook echt een aanrader. Lees mijn tips hierover in de andere blog Fietsroutes op Samos.

Op Samos loop je niet zomaar langs geschiedenis, je wandelt er dwars doorheen. Bij Ireon, aan de zuidkust van het eiland, liggen de indrukwekkende resten van de Hera-tempel, gewijd aan Hera, de beschermgodin van Samos. Al in de 8e eeuw v.Chr. stond hier een heiligdom, en de latere tempel behoorde tot de grootste van het oude Griekenland. Vandaag zie je nog de monumentale fundamenten en één eenzame zuil die fier overeind staat — omringd door riet, water en stilte. Het is een plek waar je vanzelf even vertraagt.

In het levendige Pythagorion krijgt het verleden nog meer gezichten. Het archeologisch museum vertelt het verhaal van het eiland aan de hand van beelden, votiefgeschenken en vondsten uit het heiligdom van Hera. Je ontdekt hier hoe belangrijk Samos was als handels- en zeevarend eiland, en hoe kunst, religie en het dagelijks leven met elkaar verweven waren.

Op loopafstand liggen de archeologische opgravingen van Pythagorion, ooit een machtige stadstaat en nu UNESCO-werelderfgoed. Je dwaalt langs resten van stadsmuren, Romeinse baden, een oud theater en delen van de antieke haven. Met de zee aan de ene kant en de bergen aan de andere, voel je hier nog altijd waarom deze plek al duizenden jaren mensen aantrekt.

Aan de oostelijke voet van de hoogste berg van Samos, de Kerkis, vind je een verrassend grote grot in de rotswand: de grot van Pythagoras. De plek spreekt extra tot de verbeelding doordat wordt verteld dat de beroemde wiskundige en filosoof Pythagoras van Samos hier zou hebben gewoond. Of dat historisch te bewijzen is, blijft een mysterie, maar de aantrekkingskracht van de plek is onmiskenbaar.

Onder de grot ligt een kleine parkeerplaats, waarna je zelf nog enkele tientallen traptreden moet beklimmen om de ingang te bereiken. Eenmaal boven wacht een eenvoudige maar indrukwekkende ruimte, koel en stil, met uitzicht op de ruige natuur van het bergmassief. Het is zo’n plek waar je even blijft staan — niet om iets te doen, maar om de sfeer in je op te nemen.

Aan de rand van de haven van Pythagorion staat het standbeeld van Pythagoras, uitkijkend over zee. Precies op de plek waar vissersbootjes dobberen en terrassen langzaam vollopen, wordt herinnerd aan de beroemdste inwoner van Samos. Pythagoras werd hier rond 570 v.Chr. geboren en groeide uit tot een van de invloedrijkste denkers van de oudheid.

Nog meer “things to do” op Samos bekijken, zoals boottrips met een barbecue of bus tours? Kijk op GetYourGuide of TripAdvisor voor alle excursies en lokale ervaringen.